“Een kinderhart is als een spiegel, het reflecteert alles waaraan het wordt blootgesteld.”
Dit houdt in dat kinderen met leer-, gedragsproblemen of ziekteverschijnselen letterlijk vaak dieperliggende problemen bij de ouders ‘vertolken’.
Zoals ouders zich bekommeren om het geluk van hun kind, is dat omgekeerd ook het geval. Kinderen gebruiken hun gedrag, spel, ontwikkeling of klachten als taal, om heel nauwkeurig duidelijk te maken wat er bijgestuurd mag worden in leven, werk of gezin van de ouders.
Geef je daar als ouder gehoor aan, dan levert dat niet alleen een harmonischer leven op, maar ook een gezonder en gelukkiger kind.
De vrij nieuwe methode van het kindertolken is een paar jaar geleden ontwikkeld door Janita Venema, ingegeven door haar eigen situatie en problemen bij de opvoeding van haar kind. Ze noemt haar kindertolkmethodiek ‘Fluisterkind’, en schreef ook een gelijknamig boek.
Ik ben gecertificeerd kindertolk® en aangesloten bij de website van Janita Venema. Lees meer over de methode kindertolk.
Een praktijkvoorbeeld :
‘In mijn praktijk kwam een vrouw binnen met haar dochtertje van vier, dat van de ene dag op de andere dag gestopt was met poepen. Met heel veel moeite hield het meisje het tegen. Dat het hier niet om een fysiek probleem ging werd gauw duidelijk: eenmaal binnen in de praktijk poepte ze gezellig haar luier vol.'
Ik vroeg aan de moeder of zij zich erin herkende dat ze gestopt was met het verwerken en loslaten van haar emoties. Ze bevestigde dit, en vertelde dat ze sinds een tijdje medicijnen slikte, om het leven wat lichter te maken. Maar dat was blijkbaar niet de goede manier, zo gaf haar dochtertje aan met haar gedrag.
Tijdens het behandeltraject heeft de moeder, onder begeleiding van haar arts (!), de medicatie afgebouwd. Ze zag haar problemen onder ogen en liet ze los. En jawel: haar dochtertje begon meteen weer spontaan te poepen.’
Een ander praktijkvoorbeeld:
Enkele weken geleden belde een moeder mij radeloos op: "ik heb een baby van 6 weken oud en ze huilt de hele dag (en nacht)". Omdat het voor vader lastig was om de huilbaby thuis te hebben bij de 3 andere kleine kinderen, nam de moeder haar baby mee. En niet voor niets bleek later. Ik vroeg haar waarom haar baby zo om aandacht schreeuwde. Gaf ze de kleine geen aandacht? Er was inderdaad weinig tijd en aandacht voor de kleine omdat er nog 3 kleine kinderen in de leeftijd tot 4 jaar in huis rond liepen. De baby werd al lopende en stofzuigende aan de borst gevoed. Toen ik haar vroeg of ze zelf als kind voldoende aandacht had gekregen, viel onmiddellijk het puzzelstukje bij de moeder op z'n plek. Ze bleek zelf de jongste te zijn uit een druk gezin met 6 kinderen. Terwijl de baby hartverscheurend huilde en door moeder tegen haar borst werd gekoesterd hebben we samen een gevoelsoefening gedaan. Moeder kwam terug bij haar gevoel dat ze geen aandacht kreeg en begon te huilen, en op dat moment ..... stopte haar baby met huilen...... Moeder en kind gingen samen uitgehuild en rustig terug naar huis. Moeder had zich ook vanaf dat moment voorgenomen rustig de tijd te nemen voor haar relatie met haar kindje en het rustig en met aandacht te voeden. Het huilen is daarna geen probleem meer geweest.
Kindertolk
